▪ Aόρατος! Ευλογία ή κατάρα;

Σίγουρα το να είναι κανείς αόρατος είναι μεγάλο προνόμιο!

Ο Πλάτωνας χρησιμοποίησε το "δακτυλίδι του Γύγη" που χάριζε αορατότητα ,άρα και απίστευτη δύναμη, στις φιλοσοφικές του αλληγορίες, ιδέα που δανείστηκαν κι άλλοι αργότερα με πιο πρόσφατο ίσως τον Τόλκιεν και τον άρχοντα των δακτυλιδιών.

Είναι όμως έτσι; Είναι πράγματι ευλογία το να είσαι αόρατος; ή μήπως όχι..;

Τι λέτε;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το να είσαι αόρατος σημαίνει να είσαι διαφανής, δηλαδή το φως να περνάει μέσα από το σώμα σου. Ένα διαφανές μάτι όμως δεν θα μπορεί ούτε να συγκεντρώνει(σαν «σκοτεινός θάλαμος») ούτε να αναχαιτίζει στον αμφιβληστροειδή φωτεινές ακτίνες, μετατρέποντάς τες σε αναγνώσιμα νευρικά ερεθίσματα από τον εγκέφαλο.
Αποτέλεσμα : Ολική τυφλότητα! Όπως ας πούμε το τίμημα της «αιθέριας φύσης» ενός φαντάσματος είναι εξ ορισμού η απώλεια της αφής, έτσι κι ο αόρατος άνθρωπος είναι τυφλός εξαιτίας της ίδιας της αορατότητάς του.

Όπως γράφει και ο μαθηματικός και συγγραφέας Κάρλο Φραμπέτι : "..ένα μάτι είναι μάτι όχι μόνο επειδή βλέπει,αλλά και επειδή ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ"