Ο Stanisław Ulam, στο βιβλίο του Adventures of a Mathematician, θυμάται μια χαρακτηριστική ιστορία που είχε αφηγηθεί ο μεγάλος Βρετανός μαθηματικός G. H. Hardy.
Όταν ο Hardy ήταν νέος, περπατούσε μέσα σε πυκνή ομίχλη μαζί με έναν κληρικό. Κάποια στιγμή είδαν ένα αγόρι που κρατούσε ένα σκοινί και ένα ξύλο.
Ο κληρικός χρησιμοποίησε την εικόνα του χαρταετού ως αναλογία για κάτι που μπορεί κανείς να αισθανθεί χωρίς να το βλέπει:
αλλά αισθάνεσαι το τράβηγμα του σκοινιού.
Ο Hardy, όμως, στάθηκε σε μια πολύ πρακτική λεπτομέρεια: μέσα σε τέτοια ομίχλη δεν υπήρχε άνεμος. Επομένως, σκέφτηκε, ο χαρταετός δεν θα μπορούσε καν να πετάξει.
Η ιστορία δεν ειπώθηκε από τον Hardy ως παραβολή για τη μαθηματική διαίσθηση. Παρ’ όλα αυτά, η εικόνα του αόρατου χαρταετού προσφέρεται και για μια δική μας μαθηματική σκέψη:
Πηγή: Stanisław M. Ulam,
Adventures of a Mathematician

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου