Τον Ιανουάριο του 2014, ο Νορβηγός παγκόσμιος πρωταθλητής σκακιού Magnus Carlsen βρέθηκε απέναντι στον Bill Gates σε μια ασυνήθιστη παρτίδα, στο πλαίσιο της τηλεοπτικής εκπομπής Skavlan.
Φυσικά, δεν επρόκειτο για μια κανονική αγωνιστική αναμέτρηση. Ήταν μια σύντομη παρτίδα επίδειξης με ένα εντυπωσιακό χρονικό πλεονέκτημα υπέρ του Gates: εκείνος είχε 2 λεπτά στη διάθεσή του, ενώ ο Carlsen μόλις 30 δευτερόλεπτα. :
Κι όμως, η παρτίδα ολοκληρώθηκε σε μόλις \[ \boxed{9\ \text{κινήσεις}} \] με τον Carlsen να κάνει ματ στον Gates.
Υπάρχει μάλιστα μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια που κάνει την ιστορία ακόμη καλύτερη: η θέση του Gates λίγο πριν από το τέλος δεν ήταν τόσο καταδικασμένη όσο θα περίμενε κανείς. Με διαφορετική ένατη κίνηση, σύμφωνα με μεταγενέστερη σκακιστική ανάλυση, τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά.
Όμως σε μια παρτίδα με τόσο λίγο χρόνο, ένα λάθος αρκεί. Ο Carlsen εντόπισε αμέσως την ευκαιρία και η αναμέτρηση τελείωσε σχεδόν πριν προλάβει να αρχίσει.
Το βίντεο καταγράφει μια από τις πιο γνωστές τηλεοπτικές σκακιστικές αναμετρήσεις του Carlsen — όχι λόγω της αγωνιστικής της σημασίας, αλλά λόγω της ταχύτητας και των δύο πολύ διαφορετικών κόσμων που συναντήθηκαν μπροστά στη σκακιέρα.
Μια μικρή παρτίδα, εννέα κινήσεις και ένα ωραίο παράδειγμα του πόσο γρήγορα μπορεί να τιμωρηθεί ένα λάθος όταν απέναντί σου βρίσκεται ένας παγκόσμιος πρωταθλητής.
2 σχόλια:
Ο Carlsen για να κερδίσει με χρόνο σκέψης μόλις 30'' αναγκάστηκε να ρισκάρει να βρεθεί σε χειρότερη θέση αν ο αντίπαλός του έπαιζε τις καλύτερες κινήσεις. Το αντιστάθμισμα αυτού του ρίσκου ήταν ένα γρήγορο ματ και αυτό ακριβώς συνέβη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάνο (pantsik), πολύ σωστή η παρατήρησή σου. Θα προσθέσω ,απλώς για να αποφεύγονται παρανοήσεις της "σημασίας" του γεγονότος από άπειρους περι των σκακιστικών, το εξής.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ παρτίδα ήταν "περιορισμένου χρόνου" , αυτό που στην σκακιστική αργκό λέγεται "μπλιτς" (απ'τη γερμανική λέξη Blitz=αστραπή). Ο Κάρλσεν είχε 30 δευτερόλεπτα για να παίξει ΟΛΕΣ τις κινήσεις της παρτίδας και ο Γκέιτς 2 λεπτά. Τέτοιες παρτίδες, είναι πάντα χαμηλής ποιότητας ,αναλόγως βεβαίως με την ποιότητα των αντιπάλων. O Γκέιτς είναι προφανέστατα αδύνατος παίκτης. Αυτό γίνεται φανερό ,από την 4η ή 5η κίνησή του όπου παίζει την κίνηση Αδ3. Μια κίνηση "αντιποζισιονέλ",όπως λέμε οι σκακιστές ,δηλαδή μια κίνηση αντίθετη με το πνεύμα της υγιειούς στρατηγικής στο άνοιγμα (αρχή της παρτίδας) μιας και αναπτύσσει μεν ένα κομάτι σε φαινομενικά ενεργητικό τετράγωνο, αλλά μπλοκάρει το πιονάκι δ και την ομαλή ανάπτυξη των υπολοίπων δυνάμεων της πτέρυγας της Βασίλισσας. Eίναι μια κίνηση ,που δεν θα την έπαιζε σχεδόν ποτέ ,ακόμη και σε σούπερ-γρήγορη παρτίδα , κάποιος ισχυρός παίκτης, και δεν μιλάω για παίκτη επιπέδου Γκρανμέτρ ,αλλά και για πολύ πιο αδύνατο. Τούτων των γενικών λεχθέντων, η συνέχεια της παρτίδας , με την επιθετική διάταξη των κομματιών του Κάρλσεν στην πτέρυγα του Βασιλιά ,ήταν απολύτως αναμενόμενη. Το στραπάτσο δε ολοκληρώνεται με την ένατη και τελική κίνηση του Γκειτς ,όπου μετακινώντας τον Ιππο στήνει ματ στην επόμενη.
Όλα αυτά (τα προφανή για κάποιον έμπειρο σκακιστή) τα έγραψα για να μη μένει η εντύπωση πως στο σκάκι νικάει η "μεγαλοφυία" ή κάτι τέτοιο. Το σκάκι είναι ένα απολύτως δημοκρατικό και ντετερμινιστικό παιχνίδι και το να χάσει κάποιος (ακόμη και σε μπλιτς) σε 9 κινήσεις δεν συνεπάγεται το ακατανίκητο ή μεγαλοφυές του αντιπάλου του, παρά μόνον το δικό του άσχημο παιχνίδι.