Οι όροι που περιγράφουν τους δύο βασικούς άξονες του καρτεσιανού συστήματος συντεταγμένων, άξονας Χ (τετμημένη) και άξονας Υ (τεταγμένη), εξελίχθηκαν κατά τον 19ο αιώνα. Ο άξονας Χ αναφέρεται στην οριζόντια διάσταση και εμφανίζεται ήδη το 1809 στο έργο του James Ivory.
Η διάκριση μεταξύ των αξόνων ως τετμημένης και τεταγμένης γίνεται πιο σαφής στο 1850 με το βιβλίο του John Radford Young, που θεμελιώνει τη χρήση αυτών των όρων στην αναλυτική γεωμετρία.
Αργότερα, όροι όπως συντεταγμένη Χ, Υ, Ζ καθιερώνονται για να περιγράψουν και το τρισδιάστατο χώρο, ενώ ο όρος τομή με τον άξονα Χ χρησιμοποιείται σε μαθηματικά βιβλία και αναλύσεις μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα. Η καθιέρωση και χρήση αυτών των όρων αντικατοπτρίζει τη σταδιακή ανάπτυξη της σύγχρονης αναλυτικής γεωμετρίας.
Χρονολογική Λίστα
-
1809: James Ivory, "On the Attractions of Homogeneous Ellipsoids" — πρώιμη εμφάνιση του άξονα Χ.
-
1850: John Radford Young, "Στοιχεία αναλυτικής γεωμετρίας" — καθιέρωση των όρων τετμημένη (άξονας Χ) και τεταγμένη (άξονας Υ) και της έννοιας των συντεταγμένων.
-
1852: WF Donkin, "Acoustics" — χρήση του άξονα Χ σε φυσικές εφαρμογές.
-
1863: James Joseph Sylvester — όροι συντεταγμένη Χ, Υ, Ζ σε έργο που αφορά τρισδιάστατο χώρο.
-
1905: William Cain, "A Brief Course in the Calculus" — χρήση του όρου τομή με το x σε μαθηματικές αποδείξεις και γεωμετρικές εφαρμογές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου