Το πρόβλημα προτάθηκε για πρώτη φορά το 1848 και γρήγορα έγινε ένας από τους πιο διάσημους γρίφους λογικής και μαθηματικών. Η απλότητά του είναι μόνο φαινομενική, καθώς η λύση του κρύβει εντυπωσιακή πολυπλοκότητα.
Οι πρώτες λύσεις και ο Gauss
Ο Carl Friedrich Gauss, το «θαύμα των μαθηματικών», ασχολήθηκε με το παζλ το 1859. Αντί να βασιστεί αποκλειστικά στη μέθοδο δοκιμής και σφάλματος, το μετέτρεψε σε αριθμητικό πρόβλημα και υπολόγισε 72 λύσεις. Στην πραγματικότητα, οι συνολικές λύσεις είναι 92, αλλά αν αφαιρέσουμε τις συμμετρίες (περιστροφές και κατοπτρισμούς), μένουν μόνο 12 μοναδικές.
Οι λύσεις μπορούν να κωδικοποιηθούν με ακολουθίες αριθμών. Για παράδειγμα, η ακολουθία 41582736 δηλώνει τις θέσεις των βασιλισσών: το πρώτο ψηφίο δείχνει σε ποια γραμμή βρίσκεται η βασίλισσα της πρώτης στήλης, το δεύτερο για τη δεύτερη στήλη κ.ο.κ. Έτσι, το «4» σημαίνει βασίλισσα στην τέταρτη γραμμή της πρώτης στήλης, το «1» βασίλισσα στην πρώτη γραμμή της δεύτερης στήλης, και ούτω καθεξής.
Από τις 8 βασίλισσες στο πρόβλημα n-Queens
Η πραγματική γοητεία του γρίφου αποκαλύφθηκε όταν γενικεύτηκε: πώς μπορούμε να τοποθετήσουμε n βασίλισσες σε σκακιέρα n×n; Αυτό είναι το γνωστό πρόβλημα των n-Queens.
Όσο το n μεγαλώνει, η δυσκολία εκτοξεύεται. Για μεγάλες σκακιέρες, ακόμη και οι ισχυρότεροι υπολογιστές δυσκολεύονται να βρουν πλήρεις λύσεις. Το πρόβλημα αποτελεί σημείο συνάντησης σκακιού, συνδυαστικής και θεωρίας πολυπλοκότητας.
Η πρόκληση P vs NP
Το n-Queens συνδέεται με ένα από τα μεγαλύτερα ανοιχτά ερωτήματα των μαθηματικών: το P=NP; Αν κάποιος έβρισκε έναν αποδοτικό αλγόριθμο για το n-Queens, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την επίλυση πολλών άλλων προβλημάτων της ίδιας κατηγορίας. Και αυτό θα σήμαινε βραβείο 1 εκατομμυρίου δολαρίων, καθώς το P vs NP είναι ένα από τα Millennium Prize Problems.
Η σύγχρονη πρόοδος του Harvard
Το 2022, ο Michael Simkin από το Harvard University έκανε ένα μεγάλο βήμα. Απέδειξε ότι σε πολύ μεγάλες σκακιέρες, οι βασίλισσες μπορούν να τοποθετηθούν με περίπου $(0,143n)^n$ διαφορετικούς τρόπους χωρίς να απειλεί η μία την άλλη.
Η εργασία του δεν δίνει μια οριστική λύση, αλλά θέτει σαφή όρια: ένα κατώτερο και ένα ανώτερο πλαίσιο για τον αριθμό των λύσεων. Πρόκειται για αποτέλεσμα πέντε ετών έρευνας και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα βήματα στην ιστορία του προβλήματος.
Γιατί έχει σημασία το παζλ;
Το παζλ των βασιλισσών δεν είναι απλώς ένα σκακιστικό παιχνίδι. Είναι ένα παράθυρο στον κόσμο της υπολογιστικής πολυπλοκότητας και δείχνει πώς ένας φαινομενικά απλός γρίφος μπορεί να κρύβει τεράστιες θεωρητικές προεκτάσεις.
Από τον Gauss του 19ου αιώνα μέχρι τη μερική λύση του Simkin τον 21ο αιώνα, το πρόβλημα εξακολουθεί να εμπνέει μαθηματικούς, προγραμματιστές και ερασιτέχνες του σκακιού. Και το ταξίδι του, όπως φαίνεται, δεν έχει τελειώσει ακόμα.

.png)
2 σχόλια:
Για το παλιό αυτό πρόβλημα, το οποίο δημοσιεύθηκε το έτος 1848 στο γερμα-
ΑπάντησηΔιαγραφήνικό σκακιστικό περιοδικό «Illustrierte Scachzeitung» συνέχεια μιας ερωτή-
σεως από τον φιλόλογο καθηγητή Dr. A. Nauck, ο οποίος το πρότεινε και στον
Karl Friedrich Gauss (1777-1855). Ο διάσημος μαθηματικός άρχισε, λοιπόν,
επάνω στο θέμα αυτό μια συχνή αλληλογραφία με τον αστρονόμο Heinrich
Schumacher (1780-1850). Τελικά μετά από δύο χρόνια κάνοντας χρήση της
θεωρίας των συνόλων, που ακριβώς εκείνα τα χρόνια έκανε τα πρώτα βήματά
της, βρήκαν και οι δύο τις δώδεκα βασικές θέσεις που λύνουν το πρόβλημα,
βλέπε θέσεις κατωτέρω («δ», και «θ» έως «σ») και με την περιστροφή της
σκακιέρας ή χρησιμοποιώντας τις συμμετρίες της ανεβάζουν το σύνολο των
δυνατών λύσεων στον αριθμό 92. Ο μαθηματικός C. F. Gauss είχε βρει μόνο 72
λύσεις. Το 1874 ο Άγγλος καθηγητής Gleisher του Πανεπιστημίου Cambridge,
σ’ ένα ‘αρθρο που δημοσιεύθηκε στο φιλοσοφικό περιοδικό με τίτλο «Philoso-
phical Magazine» και ο Γερμανός Gunther του Πανεπιστημίου της Λειψίας
έδωσαν μια βασική απόδειξη επάνω στην θεωρία των τετραγωνικών μήτρων.
Κάθε βασική θέση, από τις 12, δίνει τρεις νέες λύσεις κατά την περιστροφή της
σκακιέρας και τέσσερις κατά την συμμετρία της σε μια από τις τέσσερις πλευ-
ρές της. Εξαίρεση αποτελεί η 12η βασική θέση όταν βρίσκεται σε συμμετρική
θέση δίνει πρωτότυπες άλλες τρεις παράγωγες λύσεις.
Για τις θέσεις όρα εδώ:
https://imgur.com/a/RX7kenX
Το 1859 ο Carl Friedrich Gauss είχε αποδημήσει εις Κύριο, οπότε αποκλείται να ασχολήθηκε με τη λύση του προβλήματος!!
ΑπάντησηΔιαγραφή