Dymaxion Sleep – Buckminster Fuller’s Radical Experiment with Sleep

Dymaxion Sleep: το πείραμα ύπνου του Buckminster Fuller

Το 1943 ο Buckminster Fuller ανακοίνωσε ότι κατάφερνε να λειτουργεί με μόλις δύο ώρες ύπνου την ημέρα. Η ιδέα του βασιζόταν σε μια μη συμβατική αντίληψη για την ανθρώπινη ενέργεια και τον τρόπο αποκατάστασής της.

Σύμφωνα με τον Fuller, κάθε άνθρωπος διαθέτει δύο «αποθήκες» ενέργειας. Η πρωτογενής αποθήκη εξαντλείται σχετικά γρήγορα, αλλά αναπληρώνεται επίσης γρήγορα, ενώ η δευτερογενής απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο για να αποκατασταθεί.

Το κλειδί, όπως υποστήριζε, ήταν να ξεκουράζεται κανείς αμέσως μόλις εξαντληθεί η πρωτογενής αποθήκη, χωρίς να περιμένει τη βαθιά κόπωση. Ο ίδιος παρατήρησε ότι αυτό συνέβαινε περίπου κάθε έξι ώρες.

Έτσι εκπαίδευσε τον εαυτό του να παίρνει έναν σύντομο υπνάκο μόλις εμφανίζονταν τα πρώτα σημάδια κόπωσης. Κάθε υπνάκος διαρκούσε περίπου μισή ώρα, και σύμφωνα με τον ίδιο τον Fuller, τον άφηνε «στην πιο ζωηρή και πνευματικά διαυγή κατάσταση που είχε ποτέ βιώσει».

Για περίπου δύο χρόνια, ο Fuller ακολουθούσε αυτό το πρόγραμμα και κοιμόταν συνολικά δύο ώρες μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο. Το περιοδικό Time ανέφερε τότε ότι γιατροί ασφαλιστικών εταιρειών που τον εξέτασαν τον βρήκαν απολύτως υγιή.

Τελικά εγκατέλειψε το πρόγραμμα, όχι λόγω σωματικών προβλημάτων, αλλά επειδή δεν ταίριαζε με τα ωράρια των συνεργατών του. Παρόλα αυτά, πίστευε ότι αν οι «κορυφαίοι στοχαστές» της χώρας υιοθετούσαν αυτό το μοντέλο ύπνου, θα μπορούσαν να εργάζονται πιο αποδοτικά και ίσως ακόμη και να συντομεύσουν τον πόλεμο.

Dymaxion Sleep: Buckminster Fuller’s Radical Sleep Experiment

In 1943, Buckminster Fuller announced that he was getting by on just two hours of sleep per day. His claim was based on an unconventional view of how human energy is stored and restored.

According to Fuller, each person has two energy reserves. The primary reserve is depleted quickly but is also restored quickly, while the secondary reserve takes much longer to replenish.

The key idea was to rest as soon as the primary reserve is exhausted, rather than pushing into deep fatigue. Fuller observed that this point occurred roughly every six hours.

He therefore trained himself to take a short nap at the first sign of tiredness. Each nap lasted about half an hour, and Fuller reported that this left him in “the most vigorous and alert condition” he had ever experienced.

For about two years, Fuller followed this schedule and averaged only two hours of sleep in a 24-hour period. Time magazine reported that life-insurance doctors who examined him found him to be in excellent health.

He eventually abandoned the plan, not because of physical problems, but because it conflicted with the schedules of his coworkers. Nevertheless, Fuller believed that if the nation’s “key thinkers” could adopt such a schedule, their increased productivity might even help shorten the war.