
Η Φυσική «είχε σχεδόν τελειώσει»… μέχρι να εμφανιστεί ο Max Planck
Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Max Planck ήταν ένας νεαρός, σοβαρός φοιτητής — τόσο σοβαρός, που έμοιαζε σχεδόν παλιομοδίτης. Όταν είπε σε έναν καθηγητή του ότι θέλει να ασχοληθεί με τη θεωρητική φυσική, ο καθηγητής κούνησε το κεφάλι… όχι ειρωνικά, αλλά με ειλικρινή λύπη.
Ο Planck άκουσε. Δεν μάλωσε. Δεν αντέδρασε. Κράτησε τα λόγια σαν προειδοποίηση — όχι σαν κλειστή πόρτα.
Χρόνια αργότερα, αυτός θα ήταν που θα έσκυβε να σηκώσει μία από εκείνες τις «μικρές λεπτομέρειες». Ένα πρόβλημα στη θερμική ακτινοβολία (blackbody radiation) αρνιόταν να υπακούσει στη κλασική φυσική.
Έτσι, αναγκασμένος από τα μαθηματικά και την ανάγκη, έκανε μια παράξενη υπόθεση: η ενέργεια δεν ρέει συνεχώς, αλλά έρχεται σε διακριτά πακέτα.
Κι από εκεί, ένα κεφάλαιο της επιστήμης άνοιξε διάπλατα: η κβαντική μηχανική. Ένας ολόκληρος αιώνας όπου η διαίσθηση ράγισε και η πραγματικότητα σταμάτησε να παίζει με τους παλιούς κανόνες.
Ο καθηγητής δεν είχε άδικο. Απλώς δεν μπορούσε να φανταστεί πως μια «μικρή λεπτομέρεια» είναι ικανή να ξαναγράψει ολόκληρη την ιστορία.
Και ίσως αυτό να είναι το ήσυχο μάθημα του Planck: όταν ένα πεδίο δηλώνεται «ολοκληρωμένο», αυτό που μπορεί να λείπει είναι ένας άνθρωπος αρκετά υπομονετικός ώστε να μην το πιστέψει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου