Άμπραμ Μπεσίκοβιτς – Όταν τα Μαθηματικά Ήταν Πάνω απ’ Όλα
Ο Άμπραμ Μπεσίκοβιτς (Abram Besicovitch) ανήκε στην «παλιά σχολή» των μαθηματικών. Έζησε σε μια εποχή πολύ διαφορετική από τη σημερινή — τότε που ακόμη και ένα τηλεφώνημα μεγάλων αποστάσεων θεωρούνταν πολυτέλεια.
Ήταν συνηθισμένο να οδηγεί κανείς ώρες για να επισκεφθεί έναν φίλο, ελπίζοντας απλώς ότι θα τον βρει στο σπίτι. Έτσι έκανε και ο Μπεσίκοβιτς. Οδήγησε για αρκετές ώρες, έφτασε στο σπίτι ενός συναδέλφου του και χάρηκε όταν τον βρήκε εκεί.
Αγκαλιάστηκαν θερμά και σύντομα βυθίστηκαν σε μια έντονη συζήτηση μαθηματικών. Οι ώρες περνούσαν χωρίς να το καταλάβουν.
Μετά από λίγο, ο οικοδεσπότης είπε:
«Άμπραμ, είναι ώρα για μεσημεριανό και πρέπει να πεινάς. Πάμε να φάμε.»
Έφαγαν, και έπειτα συνέχισαν τη μαθηματική τους συζήτηση. Πέντε ή έξι ώρες αργότερα, ο φίλος του είπε:
«Άμπραμ, είναι ώρα για δείπνο.»
Ο Μπεσίκοβιτς συμφώνησε. Τότε ο φίλος του πρόσθεσε:
«Δεν θα έπρεπε καλύτερα να τηλεφωνήσεις στη σύζυγό σου; Μάλλον θα ανησυχεί. Ίσως ήδη ετοιμάζει το δείπνο στο σπίτι σας.»
Και τότε ήρθε η απάντηση που έμεινε στην ιστορία:
«Όχι, δεν ανησυχεί. Περιμένει στο αυτοκίνητο.»
Η ιστορία αυτή — πέρα από το χιούμορ της — αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο: τη σχεδόν απόλυτη αφοσίωση που χαρακτήριζε ορισμένους μεγάλους μαθηματικούς. Για αυτούς, μια μαθηματική συζήτηση μπορούσε να απορροφήσει χρόνο, χώρο και κάθε άλλη προτεραιότητα.
Τα μαθηματικά δεν ήταν απλώς επάγγελμα. Ήταν τρόπος ζωής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου