Ο G. H. Hardy (1877–1947) και ο J. E. Littlewood (1885–1977), ένα από τα πιο διάσημα «ζευγάρια» στην ιστορία των μαθηματικών, συζητούσαν κάποτε για το τι σημαίνει stage fright για έναν μαθηματικό.
Συμφώνησαν ότι, όταν δίνεις διάλεξη στη Royal Society ή σε ένα ξένο πανεπιστήμιο, το άγχος είναι περιορισμένο. Ξέρεις καλά το θέμα, θεωρείσαι ειδικός, μιλάς σε συναδέλφους σου· βρίσκεσαι ανάμεσα σε «ίσους» και μπορείς να παρουσιάσεις τα αποτελέσματά σου με αυτοπεποίθηση.
Αλλά μπροστά σε μια τάξη λογισμού, στο πρώτο μάθημα του φθινοπωρινού εξαμήνου, τα πράγματα αλλάζουν. Εκεί, έλεγαν, το πραγματικό stage fright είναι δεδομένο: φοιτητές που δεν σε ξέρουν, διαβαθμισμένες προσδοκίες, πρακτικές δυσκολίες διδασκαλίας, και η ευθύνη να «στήσεις» ολόκληρο το μάθημα από την αρχή.
Μια μικρή ιστορία που θυμίζει σε όλους μας –δασκάλους και φοιτητές– ότι η πιο απαιτητική «σκηνή» για έναν μαθηματικό δεν είναι πάντα το διεθνές συνέδριο, αλλά συχνά η καθημερινή αίθουσα διδασκαλίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου