Τη δεκαετία του 1950, οι φυσικοί George Gamow και Marvin Stern εργάζονταν στο ίδιο επταώροφο κτίριο. Ο Gamow, στον δεύτερο όροφο, παρατήρησε ότι το πρώτο ασανσέρ που έφτανε στο γραφείο του κατέβαινε τις περισσότερες φορές. Για τον Stern, στον έκτο όροφο, το πρώτο ασανσέρ ανέβαινε τις περισσότερες φορές. Ήταν σαν να κατασκευάζονταν νέα βαγόνια ασανσέρ στη μέση του κτιρίου.
Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται στα περισσότερα ψηλά κτίρια — και δεν εμπλέκονται καθόλου... ξωτικά. Μπορείτε να εξηγήσετε γιατί συμβαίνει;
👁️ Δείτε την Απάντηση
Σε ένα επταώροφο κτίριο, ο δεύτερος όροφος έχει 5 από τους 6 άλλους ορόφους πάνω του (3,4,5,6,7), ενώ μόνο έναν από κάτω. Όποτε κάποιος στον δεύτερο όροφο αρχίζει να περιμένει, το ασανσέρ βρίσκεται πιθανότατα κάπου ψηλότερα — άρα όταν φτάσει, θα κατεβαίνει. Αντίστροφα, ο έκτος όροφος έχει 5 ορόφους από κάτω του και μόνο έναν από πάνω, οπότε το ασανσέρ βρίσκεται συνήθως χαμηλότερα, και φτάνει ανεβαίνοντας.
Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: η αρχική εξήγηση των ίδιων του Gamow και του Stern (δημοσιευμένη στο βιβλίο τους Puzzle-Math, 1958) αποδείχθηκε ατελής όταν υπάρχουν πολλαπλά ασανσέρ ταυτόχρονα — ο μαθηματικός Donald Knuth έδειξε το 1969 ότι η πραγματική πιθανότητα με δύο ανεξάρτητα ασανσέρ είναι 13/18, όχι 5/6 όπως είχαν αρχικά υπολογίσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου