😄 Το ανέκδοτο
Έχει υποστηριχθεί ότι μόνο τρεις άνθρωποι διάβασαν ποτέ ολόκληρους και τους τρεις τόμους του μνημειώδους έργου των Russell και Whitehead, Principia Mathematica: τον ίδιο τον Russell, τον ίδιο τον Whitehead, και τον διορθωτή του βιβλίου.
Υπήρξε, ωστόσο, κάποιος σκεπτικισμός για το αν ο Russell και ο Whitehead ανήκουν πράγματι στη λίστα. (Leo Moser, όπως παρατίθεται στο Howard Eves, Mathematical Circles Adieu, 1977)
📏 Γιατί είναι τόσο δυσανάγνωστο
Το αστείο δεν είναι εντελώς άδικο. Το έργο, σε τρεις τόμους (1910-1913), χρησιμοποιεί έναν συμβολισμό τόσο εξειδικευμένο και σήμερα ξεπερασμένο, που ακόμη και σύγχρονοι ειδικοί στη μαθηματική λογική δυσκολεύονται να το παρακολουθήσουν. Όπως είχαμε δείξει σε προηγούμενο άρθρο, χρειάστηκαν πάνω από 360 πυκνά γραμμένες σελίδες μόνο και μόνο για να αποδειχθεί —με απόλυτη λογική αυστηρότητα, χωρίς καμία σιωπηρή υπόθεση— ότι 1+1=2.
Παρά τη δυσκολία του, το βιβλίο κατατάχθηκε 23ο στη λίστα των 100 σημαντικότερων αγγλόφωνων έργων μη μυθοπλασίας του 20ού αιώνα από τη Modern Library, και υπήρξε καθοριστικό για τη γέννηση ολόκληρων επιστημονικών κλάδων, από τη φιλοσοφία της μαθηματικής λογικής μέχρι τις πρώτες θεωρητικές βάσεις της επιστήμης υπολογιστών.
💔 Μια πικρή ειρωνεία
Υπάρχει και μια βαθύτερη, πιο πικρή ειρωνεία πίσω από όλη αυτή τη σχολαστική αυστηρότητα: μόλις 18 χρόνια μετά την ολοκλήρωση του τρίτου τόμου, ο νεαρός τότε λογικός Kurt Gödel απέδειξε, στα περίφημα θεωρήματα μη πληρότητάς του (1931), ότι ακριβώς το σύστημα του Principia Mathematica —όσο αυστηρό κι αν ήταν— δεν μπορούσε ποτέ να είναι ταυτόχρονα πλήρες και συνεπές. Το ίδιο το φιλόδοξο πρόγραμμα που το βιβλίο υπηρετούσε, τη θεμελίωση όλων των μαθηματικών πάνω σε καθαρή λογική, αποδείχθηκε τελικά ανέφικτο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου