Η αποστολή Apollo 13 παραλίγο να καταλήξει σε τραγωδία. Μετά την έκρηξη μιας δεξαμενής οξυγόνου στο Service Module, η προσελήνωση εγκαταλείφθηκε και ο σεληνιακός θάλαμος Aquarius μετατράπηκε σε αυτοσχέδια «σωσίβια λέμβο» για τους Jim Lovell, Jack Swigert και Fred Haise.
Υπήρχε όμως μια ενδιαφέρουσα επιχειρηματική λεπτομέρεια: το Lunar Module είχε κατασκευαστεί από τη Grumman Aerospace, ενώ το Command and Service Module από τη North American Rockwell.
Όταν έγινε πλέον σαφές ότι το πλήρωμα θα επέστρεφε σώο, άνθρωποι της Grumman αποφάσισαν να αντιμετωπίσουν την περιπέτεια με λίγο χιούμορ: συνέταξαν έναν εικονικό λογαριασμό προς τη Rockwell για τις «υπηρεσίες» που είχε προσφέρει το δικό τους διαστημόπλοιο.
Ρυμούλκηση: 4 δολάρια για το πρώτο μίλι και 1 δολάριο για κάθε επόμενο.
Φόρτιση μπαταρίας.
Οξυγόνο.
Κλιματισμός.
«Δωμάτιο» για το πλήρωμα — χωρίς τηλεόραση, αλλά με ραδιόφωνο και... θέα.
Και, γενναιόδωρα, το νερό και η μεταφορά αποσκευών προσφέρονταν δωρεάν.
Στην ευρύτερα γνωστή εκδοχή του αστείου τιμολογίου, μετά τις εκπτώσεις, ο λογαριασμός έφθανε τα
Υπήρχε μάλιστα 20% εμπορική έκπτωση και επιπλέον έκπτωση για έγκαιρη πληρωμή.
Η απάντηση της North American Rockwell ήταν εξίσου απολαυστική. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Associated Press, ο ελεγκτής της εταιρείας παρατήρησε ότι η Rockwell δεν είχε ακόμη πληρωθεί για τη μεταφορά των σεληνιακών ακάτων της Grumman προς τη Σελήνη στις προηγούμενες αποστολές Apollo.
Πίσω βέβαια από το αστείο βρισκόταν ένα πραγματικό τεχνολογικό κατόρθωμα. Το Aquarius, σχεδιασμένο για να μεταφέρει δύο αστροναύτες στην επιφάνεια της Σελήνης για σχετικά μικρό χρονικό διάστημα, χρησιμοποιήθηκε για ημέρες ως καταφύγιο τριών ανθρώπων και συνέβαλε αποφασιστικά στην ασφαλή επιστροφή τους.
Το Apollo 13 προσθαλασσώθηκε με ασφάλεια στις 17 Απριλίου 1970. Η αποστολή δεν έφτασε ποτέ στην επιφάνεια της Σελήνης, αλλά έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα εντυπωσιακότερα παραδείγματα αυτοσχεδιασμού, μηχανικής και ομαδικής συνεργασίας.
.jpg)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου