🔗 Ο Κανόνας της Αλυσίδας: Βρείτε το Κρυμμένο Λάθος στην Απόδειξη

Φωτεινή εικονογράφηση με αλληλένδετους κρίκους που συμβολίζουν τη σύνθεση συναρτήσεων, έναν σπασμένο κρίκο στο παράνομο βήμα της απόδειξης και το λογότυπο Eisatopon ενσωματωμένο οργανικά στην αλυσίδα.
Μαθηματική αυστηρότητα · Παράγωγος σύνθετης συνάρτησης

🔗 Πού Σπάει αυτή η Απόδειξη;

Ο κανόνας της αλυσίδας είναι σωστός — αλλά η φαινομενικά προφανής απόδειξη όχι

📌 Η εκφώνηση

Έστω ότι η \(f\) είναι παραγωγίσιμη στο \(a\), η \(g\) είναι παραγωγίσιμη στο \(b\) και \(g(b)=a\). Τότε η σύνθετη συνάρτηση

\[\varphi=f\circ g\]

είναι παραγωγίσιμη στο \(b\) και ισχύει

\[\varphi'(b)=f'(g(b))g'(b)=f'(a)g'(b).\]

Ερώτημα: Ποιο είναι το λάθος στην ακόλουθη συνηθισμένη «απόδειξη»;

⚠️ Η ύποπτη απόδειξη

\[ \begin{aligned} \varphi'(b) &=\lim_{h\to0}\frac{f(g(b+h))-f(g(b))}{h}\\[4pt] &=\lim_{h\to0} \left[ \frac{f(g(b+h))-f(g(b))}{g(b+h)-g(b)} \right] \left[ \frac{g(b+h)-g(b)}{h} \right]\\[4pt] &=f'(g(b))g'(b). \end{aligned} \]

Η κατάληξη είναι σωστή. Είναι όμως νόμιμο κάθε ενδιάμεσο βήμα;

🔐 Αποκάλυψη του λάθους

Για να σχηματίσουμε το πρώτο κλάσμα, πρέπει να ισχύει

\[g(b+h)-g(b)\ne0.\]

Οι υποθέσεις όμως δεν το εγγυώνται. Η \(g\) μπορεί να παίρνει την τιμή \(g(b)\) για αυθαίρετα μικρά μη μηδενικά \(h\). Στην πιο απλή περίπτωση, αν η \(g\) είναι σταθερή κοντά στο \(b\), τότε

\[g(b+h)-g(b)=0\]

για κάθε μικρό \(h\), και το τεχνητό κλάσμα γίνεται \(0/0\). Επομένως, η εισαγωγή και η ακύρωση του παράγοντα \(g(b+h)-g(b)\) δεν επιτρέπεται γενικά.

Προσοχή: αυτό δεν καταρρίπτει τον κανόνα της αλυσίδας. Καταρρίπτει μόνο τη συγκεκριμένη απόδειξη.

✅ Η σωστή απόδειξη — χωρίς επικίνδυνη διαίρεση

Από την παραγωγισιμότητα της \(f\) στο \(a\), υπάρχει συνάρτηση \(\varepsilon(u)\), με \(\varepsilon(u)\to0\) όταν \(u\to0\), τέτοια ώστε

\[ f(a+u)-f(a)=f'(a)u+u\varepsilon(u). \]

Θέτουμε \(u=g(b+h)-g(b)\). Επειδή η παραγωγισιμότητα της \(g\) συνεπάγεται τη συνέχειά της στο \(b\), έχουμε \(u\to0\). Επομένως

\[ \frac{f(g(b+h))-f(g(b))}{h} =f'(a)\frac{g(b+h)-g(b)}h +\frac{g(b+h)-g(b)}h\,\varepsilon\!\left(g(b+h)-g(b)\right). \]

Παίρνοντας όρια, ο πρώτος όρος τείνει στο \(f'(a)g'(b)\). Στον δεύτερο, το πρώτο γινόμενο τείνει στο \(g'(b)\) και ο παράγοντας \(\varepsilon\) τείνει στο \(0\). Άρα

\[ (f\circ g)'(b)=f'(a)g'(b)=f'(g(b))g'(b). \]

Η απόδειξη παραμένει έγκυρη ακόμη και όταν \(g(b+h)=g(b)\), επειδή πουθενά δεν διαιρέσαμε με τη διαφορά αυτή.

🧪 Το απλούστερο αντιπαράδειγμα στο ύποπτο βήμα

Πάρτε \(g(x)=a\), μια σταθερή συνάρτηση. Τότε \(g'(b)=0\) και η σύνθεση \(f\circ g\) είναι επίσης σταθερή, άρα ο κανόνας δίνει σωστά

\[(f\circ g)'(b)=f'(a)\cdot0=0.\]

Ωστόσο, η «σύντομη απόδειξη» απαιτεί το κλάσμα

\[\frac{f(a)-f(a)}{a-a}=\frac00,\]

το οποίο δεν ορίζεται. Έτσι βλέπουμε καθαρά τη διαφορά ανάμεσα σε ένα σωστό θεώρημα και σε μια ελαττωματική απόδειξή του.

🎯 Το μάθημα

Η εισαγωγή ενός παράγοντα στον αριθμητή και στον παρονομαστή φαίνεται αθώα, αλλά προϋποθέτει ότι ο παράγοντας δεν είναι μηδέν. Στην Ανάλυση, μια τέτοια λεπτομέρεια είναι συχνά ολόκληρη η ουσία της απόδειξης.

📚
Έρχεται το πολλαπλό βιβλίο ΝΕΟ — βρες όλες τις επιλογές εδώΠολλαπλό βιβλίο ΝΕΟ — 437 βιβλία σε PDF
PDF & Ψηφιακά Μαθησιακά Αντικείμενα — χωρίς εγγραφή • Portify
📚 437 βιβλία🎬 22.000+ Ψηφιακά Μαθησιακά Αντικείμενα
Δες τα βιβλία →

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου