🎩 Ένα σοβαροφανές αριστούργημα χιούμορ
Το 1938, το περιοδικό American Mathematical Monthly δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Συμβολή στη Μαθηματική Θεωρία του Κυνηγιού Μεγάλου Θηράματος», υπογεγραμμένο από κάποιον «H. Pétard» — ψευδώνυμο που παρέπεμπε στη φράση του Shakespeare «hoist with his own petard» («να ανατιναχθεί με τη δική του βόμβα», από τον Άμλετ).
Πίσω από το όνομα κρύβονταν οι μαθηματικοί Ralph Boas Jr. και Frank Smithies. Το άρθρο παρουσίαζε 16 μεθόδους σύλληψης ενός λιονταριού στη Σαχάρα, καθεμία παρωδία μιας πραγματικής μαθηματικής ή φυσικής τεχνικής.
Μία από τις πιο διάσημες, που δεν αναφέρεται συχνά αλλά ανήκει στο πρωτότυπο άρθρο, είναι η Μέθοδος Bolzano-Weierstrass: χωρίζουμε την έρημο στα δύο με μια γραμμή Βορρά-Νότου. Το λιοντάρι βρίσκεται είτε στο ανατολικό είτε στο δυτικό τμήμα· ας υποθέσουμε στο δυτικό.
Χωρίζουμε ξανά αυτό το τμήμα στα δύο, με γραμμή Ανατολής-Δύσης, και συνεχίζουμε επ' άπειρον, κατασκευάζοντας κάθε φορά έναν αρκετά ισχυρό φράχτη γύρω από το επιλεγμένο τμήμα. Η διάμετρος των τμημάτων τείνει στο μηδέν, οπότε το λιοντάρι περικλείεται τελικά από φράχτη αυθαίρετα μικρής περιμέτρου.
🐾 Μια παράδοση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα
Το άρθρο ενέπνευσε μια ολόκληρη παράδοση μεταγενέστερων προσθηκών από άλλους μαθηματικούς, στα επόμενα χρόνια — μεταξύ αυτών, ο I. J. Good (1965), ο «Otto Morphy» (1968), οι Patricia Dudley και συνεργάτες (1968), και οι Houston Euler και συνεργάτες (1985).
Το σύνολο του υλικού συγκεντρώθηκε τελικά σε ένα βιβλίο, το Lion Hunting and Other Mathematical Pursuits (1995), αφιερωμένο στη μνήμη του Boas.
Το χιούμορ, βέβαια, δεν είναι τυχαίο — κάθε «μέθοδος» παρωδεί με ακρίβεια μια πραγματική μαθηματική τεχνική: την αναστροφική γεωμετρία, τη θεωρία δεσμών στην τοπολογία, τη λογική του Dirac, ακόμη και την κάμψη του φωτός λόγω βαρύτητας, όπως επιβεβαιώθηκε πειραματικά στην έκλειψη του 1919 με τον σύντροφο του Σείριου (τον λευκό νάνο Sirius B).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου