Ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του Euler’s Disk εμφανίζεται λίγο πριν σταματήσει.
Καθώς ο δίσκος χάνει ενέργεια, γέρνει όλο και περισσότερο προς την επιφάνεια. Θα περίμενε κανείς ότι κάθε κίνησή του θα γίνεται σταδιακά πιο αργή.
Κι όμως, συμβαίνει κάτι που μοιάζει παράδοξο: η ταλάντωση γίνεται ολοένα και ταχύτερη και ο άξονας του δίσκου αλλάζει κατεύθυνση με αυξανόμενο ρυθμό.
Όχι. Η συχνότητα της μετάπτωσης δεν αποτελεί άμεσο μέτρο της συνολικής ενέργειας του δίσκου. Ο δίσκος μπορεί να χάνει συνεχώς μηχανική ενέργεια, ενώ ταυτόχρονα ο ρυθμός με τον οποίο μεταβάλλεται ο προσανατολισμός του αυξάνεται.
Όσο η γωνία του δίσκου ως προς την επιφάνεια μικραίνει, η κίνηση εξελίσσεται σε όλο και μικρότερη χρονική κλίμακα. Έτσι ακούμε και τον χαρακτηριστικό ήχο να γίνεται ολοένα πιο γρήγορος λίγο πριν από το απότομο τέλος της κίνησης.
Η ενέργεια, στο μεταξύ, εξακολουθεί να διαχέεται μέσω μηχανισμών όπως η αντίσταση του αέρα, η τριβή και οι μικρές παραμορφώσεις στις περιοχές επαφής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου