Η Γεωμετρία που «λάμπει στον νου του Θεού»
Για τον Johannes Kepler η Γεωμετρία δεν ήταν απλώς ένα χρήσιμο εργαλείο υπολογισμού. Ήταν η έκφραση μιας βαθύτερης, αιώνιας τάξης: ο τρόπος με τον οποίο ο ανθρώπινος νους μπορεί να αναγνωρίσει τη λογική δομή του κόσμου.
«Η Γεωμετρία είναι μία και αιώνια και λάμπει στον νου του Θεού. Η συμμετοχή σε αυτήν, η οποία παραχωρήθηκε στους ανθρώπους, είναι μία από τις αιτίες για τις οποίες ο άνθρωπος είναι εικόνα του Θεού.»
Τρεις ιδέες μέσα σε μία πρόταση
«Μία και αιώνια»: οι γεωμετρικές αλήθειες δεν αλλάζουν από τόπο σε τόπο ούτε εξαρτώνται από ανθρώπινες συμβάσεις.
«Λάμπει στον νου του Θεού»: στη σκέψη του Kepler, η μαθηματική τάξη προϋπάρχει και αντανακλά τη λογική οργάνωση της δημιουργίας.
«Παραχωρήθηκε στους ανθρώπους»: η ικανότητά μας να κατανοούμε αυτή την τάξη αποτελεί, για τον ίδιο, στοιχείο της ιδιαίτερης συγγένειας ανάμεσα στον ανθρώπινο λόγο και τον δημιουργικό Λόγο.
Η φράση γράφτηκε το 1610, σε κείμενο με το οποίο ο Kepler συνομίλησε με τις νέες τηλεσκοπικές ανακαλύψεις του Galileo. Στο ιστορικό αυτό πλαίσιο, τα μαθηματικά, η αστρονομία και η θεολογία δεν αποτελούσαν για εκείνον απομονωμένους κόσμους· ήταν διαφορετικές όψεις της ίδιας αναζήτησης για τάξη και αλήθεια.
Το λατινικό πρωτότυπο και η ακριβής παραπομπή
Geometria una et aeterna est in mente Dei refulgens: cuius consortium hominibus tributum inter causas est, cur homo sit imago Dei.
Johannes Kepler, Dissertatio cum Nuncio Sidereo (Πράγα, 1610), Kepler Gesammelte Werke, τόμ. 4, σ. 308, στ. 9–10.
Ίσως αυτή να είναι η πιο διαχρονική πλευρά της ρήσης: όταν ανακαλύπτουμε μια γεωμετρική σχέση, δεν επινοούμε απλώς ένα σχήμα· συναντούμε μια τάξη που μοιάζει να ήταν ήδη εκεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου