Το «Μονά ή Ζυγά» φαίνεται ένα από τα απλούστερα και δικαιότερα παιχνίδια. Δύο παίκτες δείχνουν ταυτόχρονα έναν αριθμό δαχτύλων και προσθέτουν τις επιλογές τους. Ο ένας έχει επιλέξει «ζυγά» και ο άλλος «μονά».
Με ένα συνηθισμένο ανθρώπινο χέρι μπορούμε να δείξουμε
δάχτυλα. Αν θεωρήσουμε ότι καθεμία από αυτές τις έξι επιλογές γίνεται με την ίδια πιθανότητα, οι δύο παίκτες δημιουργούν συνολικά
ισοπίθανα ζεύγη επιλογών. Από αυτά, τα \(18\) δίνουν άρτιο άθροισμα και τα υπόλοιπα \(18\) περιττό.
Με αυτή την υπόθεση, το παιχνίδι είναι απολύτως ισορροπημένο.
Τι αλλάζει στους Simpsons;
Οι χαρακτήρες των Simpsons σχεδιάζονται με τέσσερα δάχτυλα σε κάθε χέρι. Άρα, αν παίζουν με ένα χέρι, οι δυνατές επιλογές είναι μόνο:
Κάθε παίκτης έχει τώρα \(5\) επιλογές και επομένως υπάρχουν
δυνατά ζεύγη.
Ας τα δούμε όλα μαζί. Το γράμμα Ζ δηλώνει ζυγό άθροισμα και το Μ μονό:
| + | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
|---|---|---|---|---|---|
| 0 | Ζ | Μ | Ζ | Μ | Ζ |
| 1 | Μ | Ζ | Μ | Ζ | Μ |
| 2 | Ζ | Μ | Ζ | Μ | Ζ |
| 3 | Μ | Ζ | Μ | Ζ | Μ |
| 4 | Ζ | Μ | Ζ | Μ | Ζ |
Μετρώντας τα αποτελέσματα βρίσκουμε 13 ζυγά και 12 μονά. Επομένως:
Άρα, με αυτές τις συγκεκριμένες υποθέσεις, στον κόσμο των Simpsons το «Μονά ή Ζυγά» δεν είναι ακριβώς δίκαιο: τα ζυγά έχουν ένα μικρό πλεονέκτημα.
Γιατί συμβαίνει;
Από τις πέντε διαθέσιμες επιλογές υπάρχουν τρεις άρτιες,
και μόνο δύο περιττές,
Άρτιο άθροισμα προκύπτει όταν οι δύο παίκτες επιλέξουν αριθμούς ίδιας παρατικότητας. Άρα έχουμε
περιπτώσεις, ενώ περιττό άθροισμα όταν επιλέξουν διαφορετική παρατικότητα:
Σημείωση: Το αποτέλεσμα προϋποθέτει ότι οι επιλογές \(0,1,2,3,4\) γίνονται ανεξάρτητα και με ίση πιθανότητα. Αν οι παίκτες χρησιμοποιούν στρατηγική και επιλέγουν πρώτα παρατικότητα, η ανάλυση του παιχνιδιού αλλάζει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου