Το 1666, ενώ η μεγάλη επιδημία πανώλης είχε οδηγήσει το Πανεπιστήμιο του Cambridge σε αναστολή λειτουργίας, ο νεαρός Ισαάκ Νεύτων βρισκόταν στο οικογενειακό του σπίτι στο Woolsthorpe.
Εκεί άρχισε να πραγματοποιεί πειράματα με κάτι φαινομενικά πολύ απλό: ένα γυάλινο πρίσμα και το φως του Ήλιου.
Άφησε μια λεπτή δέσμη ηλιακού φωτός να περάσει μέσα από το πρίσμα και παρατήρησε ότι το λευκό φως απλωνόταν σε μια σειρά χρωμάτων — ένα φάσμα.
Το κρίσιμο ερώτημα ήταν αν τα χρώματα δημιουργούνταν από το ίδιο το γυαλί ή αν υπήρχαν ήδη μέσα στο φως.
Με μια σειρά πειραμάτων ο Νεύτων έδειξε ότι τα διαφορετικά χρώματα διαθλώνται κατά διαφορετικό βαθμό. Και μπορούσε, με κατάλληλη διάταξη, να συνδυάσει ξανά τα χρώματα του φάσματος ώστε να παραχθεί λευκό φως.
Το πρίσμα δεν «βάφει» το φως. Το λευκό φως είναι σύνθετο και περιέχει ακτίνες διαφορετικών χρωμάτων, οι οποίες διαθλώνται διαφορετικά και έτσι διαχωρίζονται από το πρίσμα.
Τα πειράματα αυτά άλλαξαν ριζικά την κατανόηση του φωτός και αποτέλεσαν τη βάση για τη μετέπειτα θεωρία του Νεύτωνα για τα χρώματα.
Μερικές φορές ένα πρίσμα αρκεί για να αποκαλύψει ότι το «λευκό» κρύβει μέσα του ένα ολόκληρο ουράνιο τόξο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου