Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πληροφορίες μιας συνάρτησης σε ένα μόνο σημείο για να περιγράψουμε τη συμπεριφορά της γύρω από αυτό;
Αυτή είναι η βασική ιδέα της σειράς Taylor. Για μια κατάλληλα ομαλή συνάρτηση \(f\), γύρω από το σημείο \(a\), έχουμε υπό κατάλληλες προϋποθέσεις:
Κάθε νέος όρος χρησιμοποιεί μία ακόμη παράγωγο και προσθέτει περισσότερη πληροφορία για το τοπικό σχήμα της συνάρτησης.
Ένα από τα ωραιότερα παραδείγματα είναι το ημίτονο. Γύρω από το \(x=0\):
Στην αρχή έχουμε απλώς την ευθεία
Προσθέτοντας όμως διαδοχικά τους όρους \[ -\frac{x^3}{3!},\qquad +\frac{x^5}{5!},\qquad -\frac{x^7}{7!},\ldots \]
το πολυώνυμο αρχίζει να ακολουθεί όλο και καλύτερα την κυματοειδή μορφή της \(\sin x\), όπως φαίνεται χαρακτηριστικά στην εικόνα.
Οι σειρές Taylor αποτελούν έτσι μια γέφυρα ανάμεσα στις παραγώγους, τα πολυώνυμα και την προσέγγιση συναρτήσεων — μία από τις ισχυρότερες ιδέες της Μαθηματικής Ανάλυσης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου