Γνωρίζετε ότι ο Αβραάμ Λίνκολν μελέτησε τον Ευκλείδη για να μάθει τι σημαίνει «απόδειξη»;

Μετά τη θητεία του στο Κογκρέσο (1847–1849), ο Αβραάμ Λίνκολν, ένας αυτοδίδακτος δικηγόρος με περιορισμένη τυπική εκπαίδευση, αφιέρωσε σημαντικό χρόνο στη μελέτη των πρώτων έξι βιβλίων των Στοιχείων του Ευκλείδη.

Ο ίδιος αναφέρθηκε σε αυτή τη μελέτη στο αυτοβιογραφικό σημείωμα της προεκλογικής του εκστρατείας το 1860, όχι ως διανοητικό κατόρθωμα, αλλά ως άσκηση πνευματικής πειθαρχίας και καλλιέργειας του αυστηρού λογικού συλλογισμού.

Σύμφωνα με μαρτυρία του πάστορα John P. Gulliver, ο Λίνκολν φέρεται να είπε ότι μελέτησε τον Ευκλείδη για να κατανοήσει σε βάθος τη σημασία της λέξης «αποδεικνύω». Παρότι οι ιστορικοί διαφωνούν ως προς τις λεπτομέρειες της συνομιλίας, η ουσία της θεωρείται γενικά αξιόπιστη.

Στον 19ο αιώνα, η αυτομόρφωση αποτελούσε βασικό ιδανικό της αμερικανικής κοινωνίας. Η ενασχόληση του Λίνκολν με τη γεωμετρική απόδειξη δεν είχε ακαδημαϊκό χαρακτήρα, αλλά πρακτικό σκοπό: την κατανόηση της λογικής δομής ενός επιχειρήματος από τα αξιώματα έως το συμπέρασμα.

Πολλοί ιστορικοί συνδέουν αυτή τη μαθηματική άσκηση με το ύφος της νομικής και πολιτικής επιχειρηματολογίας του Λίνκολν. Όπως στις αποδείξεις του Ευκλείδη, έτσι και στους λόγους του, κάθε θέση έπρεπε να στηρίζεται σε σαφείς, διαδοχικές και αναγκαστικές συλλογιστικές πράξεις.

Η σχέση αυτή ανάμεσα στα μαθηματικά, τη λογική σκέψη και τη δημόσια επιχειρηματολογία υπενθυμίζει ότι η μαθηματική παιδεία δεν περιορίζεται στους αριθμούς, αλλά διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε, πείθουμε και αποφασίζουμε.