Γιατί τα παγκόσμια ρεκόρ φαίνεται να γίνονται πιο δύσκολο να σπάσουν – σύμφωνα με τα μαθηματικά
Από τον στίβο μέχρι το κλίμα: τι μας λέει η στατιστική για τα όρια της επίδοσης
Σε ορισμένα αγωνίσματα τα παγκόσμια ρεκόρ σπάνε εντυπωσιακά συχνά – όπως στο άλμα επί κοντώ, με τον Armand Duplantis να ανεβάζει συνεχώς τον πήχη. Σε άλλα, όμως, τα ρεκόρ μοιάζουν να έχουν «κολλήσει». Ένα πρόσφατο άρθρο του BBC Future εξηγεί ότι αυτή η επιβράδυνση δεν είναι τυχαία· είναι αποτέλεσμα μαθηματικών και στατιστικής.
Καθώς οι επιδόσεις πλησιάζουν τα φυσιολογικά όρια του ανθρώπινου σώματος, κάθε νέα βελτίωση γίνεται όλο και πιο μικρή. Η πρόοδος ακολουθεί μια καμπύλη φθινουσών αποδόσεων: τα μεγάλα άλματα ανήκουν στο παρελθόν, και μένουν μόνο «χιλιοστά» βελτίωσης.
Ο Duplantis ως παράδειγμα
Ο Duplantis, με το πρόσφατο παγκόσμιο ρεκόρ του στο επί κοντώ στο Τόκιο, είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Έχει σπάσει το ρεκόρ περισσότερες από δεκα φορές, αλλά κάθε νέο ρεκόρ είναι συνήθως λίγα μόνο εκατοστά υψηλότερο από το προηγούμενο. Η τεχνική, ο εξοπλισμός και η προπόνηση βελτιώνονται, όμως οι πιθανότητες μιας εντελώς «εξωπραγματικής» επίδοσης μειώνονται σταδιακά.
Τι λένε τα μαθηματικά;
- Τα ρεκόρ μοντελοποιούνται με καμπύλες που τείνουν σε ένα ανώτατο όριο.
- Όσο πιο κοντά βρισκόμαστε σε αυτό το όριο, τόσο πιο σπάνια εμφανίζονται νέες κορυφαίες επιδόσεις.
- Στατιστικά μοντέλα παρόμοια με αυτά που χρησιμοποιούνται στην κλιματική επιστήμη βοηθούν να καταλάβουμε πότε ένα νέο «ρεκόρ» είναι εξαιρετικά απίθανο και πότε είναι σχεδόν αναμενόμενο.
Το άρθρο τονίζει ότι τα ρεκόρ δεν σταματούν επειδή οι αθλητές είναι χειρότεροι, αλλά επειδή είναι ήδη πολύ κοντά στο μέγιστο που επιτρέπει η βιολογία και η φυσική. Κάθε νέο παγκόσμιο ρεκόρ είναι επομένως ένα μικρό στατιστικό «θαύμα».
Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στο πρωτότυπο άρθρο του BBC Future:
Why world records seem to be getting harder to beat – according to maths

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου